South Luangwa National Park, Zambia
Track & Trail River Camp
Safari & photography specialized
Het personeel van Track and Trail Rivercamp zal zijn uiterste best doen om u de mooiste Afrika momenten te laten beleven. Onze gidsen behoren tot de best opgeleide rangers van safari Afrika en kunnen u alles over het Afrikaanse ecosysteem uitleggen. De gidsen beschikken over een opmerkelijk gezichtsvermogen en het lijkt wel of niets aan hun ontgaat. We willen graag deze Afrikaanse wildernis-ervaringen met u delen. Unieke wildlife ervaringen die wij zien willen we vermelden in het Journal.
Op een avond liep ik met mijn vriendin op het terrein van Track & Trail River Camp van het restaurant naar ons chalet, toen we op zo’n acht meter afstand een kleine spotted genet (familie van de mangoeste) zagen die zich tegoed deed aan vliegende termieten die waren aangetrokken door de verlichting op het looppad. Omdat de genet in het volle licht zat en wij in het donker liepen, konden we behoorlijk dichtbij komen. Nadat we zo’n vijf minuten bewonderend hadden toegekeken, maakte het dier opeens een luchtsprong van wel een meter en ging er vandoor. Even later zagen we de oorzaak van zijn paniek: een mangoeste, nauwelijks groter dan de vluchteling, Zonder er over na te denken, zette de nieuwkomer het smulfestijn voort. Zo zie je maar weer dat er (ook) in de natuur altijd ‘baas boven baas’ is.
We maakten met een mannetje of zes een nachtelijke game drive per open terreinwagen door het South Luangwa National Park. Terwijl de chauffeur de kronkelige weg en de overhangende struiken in de gaten hield, zwaaide de spotter zijn enorme lichtbundel van links naar rechts. Opeens gaf hij een kreet, deed het licht uit en beduidde de chauffeur de motor af te zetten. In de verte zagen we talloze flikkerende ogen, zo ver ons oog reikte van links naar rechts. ‘Buffalos’, zei de chauffeur. We wachtten in spanning af. Zouden ze dichterbij komen? Na enkele minuten deed de spotter het licht weer aan en wat zagen we...de buffels stonden op een afstand van nog geen tien meter naar ons te kijken, een indrukwekkend mannetje (de leider?) voorop. Een levende muur van honderden buffels, die vrijwel geluidloos naderbij was gekomen. Licht uit. We durfden nauwelijks te fluisteren. De spanning steeg. Wat stond ons te wachten? Na verloop van tijd besloot de spotter toch maar weer eens te kijken. Een verrassing. De buffels hadden zich teruggetrokken en bewogen zich nu en masse op een behoorlijke afstand in westelijke richting. Wat een ervaring! Maar, laat ik eerlijk zijn, ook...wat een opluchting!
Op een avond dronken we een paar biertjes aan de (half-open) bar van Track & Trail River Camp, toen iemand onze aandacht vestigde op een kleine slang in een hoekje. Nieuwsgierig om wat voor slang het ging wilden we erheen gaan, maar het was al te laat. We zullen het nooit weten. Er vloog een schaduw over ons heen, een vogel landde en vertrok meteen met de slang in z’n snavel. Dat allemaal binnen twee seconden. Het was een uil, vermoedelijk een ‘scops owl’, waarvan er slechts enkele in en om het camp leven. Het dier had het ‘probleem’ snel en efficiënt voor ons opgelost.
Tijdens een game drive door het South Luangwa National Park bewonderden we een groepje leeuwinnen die lagen te relaxen op de oever van de Luangwa Rivier. We waren niet de enigen, er kwamen nog een paar terreinwagens met toeristen aan. De fotocamera’s waren volop in de aanslag. Een van de toeristen liet een plastic flesje met mineraalwater vallen. Een jonge leeuwin kon de verleiding niet weerstaan en greep het flesje om er vervolgens vol trots mee naar haar moeder en grote zuster te gaan. Maar die waren absoluut niet geïnteresseerd. Nadat de jonge leeuwin een poosje met haar trofee gespeeld had, verloor ook zij haar belangstelling. De reden: twee imposante mannetjes leeuwen waren in aantocht. Dat is wel even belangrijker dan een flesje water, hoe dorstig je ook bent!
Op een ochtend kwam één van mijn personeelsleden vertellen dat hij iemand wist die een gordeldier (pangolin) te koop aanbood. In eerste instantie drong het niet tot me door dat het hier ging om een zeer zeldzaam dier en ik vroeg: hoeveel? Het antwoord was $ 3.000,-. Toen besefte ik dat we het hadden over een bedreigd dier dat nauwelijks in deze omgeving wordt waargenomen. Ik deed net alsof ik geïnteresseerd was en liet de man een afspraak voor me regelen met de verkoper. Vervolgens waarschuwde ik de lokale anti-stropers (anti-poaching) organisatie. Tijdens lunchtijd kwam het personeelslid met twee mensen aanlopen: de verkoper en diens vrouw, die het gordeldier bij het verzamelen van hout zou hebben gevonden. Ik ging erop af, terwijl mijn vriendin de anti-stropers organisatie belde dat het zover was. Omdat de lijn steeds in gesprek was duurde het even voor zij contact kreeg. In die tussentijd hield ik het drietal bezig met allerlei vragen en smoesjes. Ik wilde geen argwaan wekken. Bij het zien van de naderende auto van de anti-stropers organisatie rende mijn personeelslid weg. Ik heb hem nooit meer terug gezien. De beide anderen werden gearresteerd en hebben inmiddels hun straf voor stroperij ondergaan. Het gordeldier was gelukkig in een goede conditie en is vrijgelaten in deel van het Luangwa National Park, waar het naar we hopen nog lang en gelukkig zal leven.
Naast ons chalet staat een grote dode boom waarin al een aantal jaren een paartje ‘broadbilled rollers’ (soort scharrelaar) leeft. Dit is een prachtige inheemse vogel met een heldere purperkleurige borst, gele achterkant en licht-blauwe buik. Op een dag trok het schrille gekrijs van het mannetje mijn aandacht. Zijn stress werd veroorzaakt door een kleine ‘banded sparrowhawk’(soort sperwer), die hem full speed opjoeg. Hoe vervelend ook voor de roller, het was een prachtig gezicht te zien hoe de sparrow hawk telkens in de lucht boven de roller trachtte te komen om te kunnen toeslaan. Op een gegeven moment verloor ik beide vogels uit het oog en vreesde het ergste voor de roller. Twee dagen lang liet de roller zich niet zien, ook z’n wederhelft was spoorloos. Maar de derde dag zaten ze tot mijn grote verrassing weer prinsheerlijk in de boom naast mijn huis. Ik had mijn buurman terug!
